هوش مصنوعی این روزها در همه حوزه‌ها حرف اول را می‌زند، و صنایع دستی ایران هم از این قاعده مستثنا نیست. اما برخلاف تصور رایج، نقش هوش مصنوعی در این حوزه جایگزینی هنرمند نیست؛ بلکه ابزاری برای الهام‌بخشی، دقت بیشتر و رقابت‌پذیری صنعتی است.
بازارهای سنتی ایران، به‌ویژه در شهرهایی مانند اصفهان، نه صرفاً فضاهای تجاری، بلکه بسترهای زنده‌ای از هویت فرهنگی، اقتصاد محلی و تجربه گردشگری هستند. با این حال، رقابت اقتصاد دیجیتال، تغییر الگوی مصرف و بی‌توجهی به زیرساخت‌ها، این بازارها را به حاشیه رانده است. این مقاله با رویکردی میان‌رشته‌ای و با استناد به مدل‌های توسعه گردشگری، اقتصاد فرهنگی و بازآفرینی شهری، راهکارهایی گام‌به‌گام برای احیا و رونق این بازارها ارائه می‌دهد.
