تصور کنید بتوانید پیش از بافتن یک تار قالی، طرح نهایی آن را در فضای سه‌بعدی ببینید، دور آن بچرخید و حتی آن را در دکوراسیون مجازی یک اتاق امتحان کنید. این دیگر تخیل علمی نیست؛ واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR) دارند به ابزارهایی واقعی برای صنایع دستی ایران تبدیل می‌شوند.
بازارهای سنتی ایران، به‌ویژه در شهرهایی مانند اصفهان، نه صرفاً فضاهای تجاری، بلکه بسترهای زنده‌ای از هویت فرهنگی، اقتصاد محلی و تجربه گردشگری هستند. با این حال، رقابت اقتصاد دیجیتال، تغییر الگوی مصرف و بی‌توجهی به زیرساخت‌ها، این بازارها را به حاشیه رانده است. این مقاله با رویکردی میان‌رشته‌ای و با استناد به مدل‌های توسعه گردشگری، اقتصاد فرهنگی و بازآفرینی شهری، راهکارهایی گام‌به‌گام برای احیا و رونق این بازارها ارائه می‌دهد.
